zondag 17 november 2013

Onderzoeksrapport Crowdfunding Herkansing


Crowdfund your way to your succes!”


Inleiding
Crowdfunding is sinds een aantal jaren een begrip geworden in de Westerse cultuur. In dit onderzoeksrapport wordt de betekenis van het begrip uitgelegd, een onderzoeksvoorstel gegeven, de resultaten van het onderzoek en een onderbouwde conclusie. Aan de hand van het onderzoeksvoorstel is de vorm van het onderzoeksrapport wat beter te begrijpen. Dit is aangepast na de gegeven feedback. De conclusie die ik zal formuleren zal een zekere terugblik op de hypothese zijn en door middel van onderzoek wordt dit versterkt. 

Betekenis
Crowdfunding is een alternatieve wijze om een project te financieren. Crowdfunding bestaat al sinds 2004 in de Verenigde Staten, in West-Europa is het pas sinds 2009 een echt concept. Op dit moment zijn ook een aantal bekende bedrijven bezig met crowdfunding. Tenpages, voordekunst, Ulule en MicroMecenaat zijn een paar voorbeelden. Op bedrijfsniveau is dus te zien dat bedrijven ook echt groot kunnen worden met crowdfunding. Tenpages is op dit moment best een groot bedrijf, dit is al een resultaat van crowdfunding. Aangezien er geen financiële intermediairs tussen de investeerder en de ondernemer staan, is het veel gemakkelijker een project van de grond te krijgen.




Hypothese
Het kenmerk dat ik denk aan te treffen is vooral dat kleine projecten een kans hebben op groot succes. Aangezien crowdfunding nog niet bij de massa bekend is, zal het nog even duren voordat het grote cijfers aanneemt. Doordat de ondernemer en de investeerder dichtbij elkaar staan, is de kans op succes een stuk groter. De samenleving kan door crowdfunding verbeterd worden, kleine bedrijven krijgen een kans in de maatschappij en kunnen hun dromen realiseren. 

Onderzoeksmethode
De onderzoeksmethode die ik gebruikt heb is vooral deskresearch, ik heb veel bronnen bekeken over crowdfunding en hier veel informatie uitgehaald. Ik kan er ook achter dat bedrijven door middel van crowdfunding echt op de kaart kunnen worden gezet. Ook heb ik naar zoveel mogelijk projecten gezocht die tot stand zijn gekomen met crowdfunding.  

Resultaten
Tijdens het onderzoek naar crowdfunding heb ik mezelf een aantal essentiële vragen gesteld, deze worden beantwoord in mijn resultaten.
  1. Hoe werkt een crowdfunding-project precies? 
  2. Wat is het gevolg van crowdfunding op de maatschappij? 
  3. Kan mijn hypothese aangenomen of verworpen worden?  

Allereerst zal ik de werking van een crowdfunding-project uiteenzetten. Eerder in het onderzoeksrapport heb ik de betekenis van crowdfunding uitgelegd. Maar hoe wordt een crowdfunding-project precies opgezet en hoe vinden de ondernemer en investeerder elkaar (online)? Aan de hand van de bronnen die ik heb gevonden over crowdfunding, heb ik kunnen opmaken dat alle projecten allereerst een leendoel hebben. Waarom wil de ondernemer een bepaalde som met geld ophalen? Voor sommige ondernemers is het voor het opzetten van een bedrijf, het realiseren van een bepaald project of om een droom te verwezenlijken(Geld Voor Elkaar, Voor De Kunst). De investeerder kan aan de hand van het leendoel, de projectomschrijving en het gewenste geldbedrag de keuze maken om te investeren of niet. Douwenkoren.nl geeft bijvoorbeeld een goed overzicht van veel verschillende soorten projecten. Dit varieert van creatieve projecten tot sport-projecten. Eén van de belangrijkste content-elementen op een crowdfunding-website is de investeringsmeter(www.voordekunst.nl doet dit heel erg goed), hieraan kan de (potentiële) investeerder zien in hoeverre het project gefinancierd is. Doordat er wordt aangegeven hoeveel er al is geïnvesteerd en hoeveel het project nog nodig heeft, is de kans aanwezig dat de projecten die niet succesvol zijn, weinig investeerders zullen aanspreken. De meeste investeerders(ook al zijn het normale burgers) zullen niet hun geld steken in een project dat misschien niet eens uitgevoerd gaat worden. Het is voor een investeerder verleidelijker om geld te steken in een goedlopend project. De investeerder krijgt een bepaalde rente over zijn investering. Als er geen geld wordt verdiend, vangt de ondernemer dus ook niks. 


De tweede stap die ik ga zetten in het onderzoek is vooral gericht op de invloed dat crowdfunding heeft op de maatschappij. Op dit moment leven we in een network society, iedereen is door middel van internet verbonden met elkaar. Omdat crowdfunding via internet in contact komt investeerders en ondernemers is het niet meer nodig om een projectidee te pitchen aan verschillende bedrijven(www.crowdfunding.nl). Mensen die elkaar anders nooit ontmoet zouden hebben, kunnen via crowdfunding samen een project van de grond krijgen. De normen en waarden van de samenleving veranderen door de komst van crowdfunding. We hoeven de deur niet uit om ons project te promoten, we kunnen dit online zetten en bekendheid zelf creëren. Aangezien banken geen belangrijke rol spelen in crowdfunding wordt de manier van het financieren van een project totaal anders. Projecten hoeven niet tot de nopjes uitgewerkt te zijn, inclusief business plan en verwachte omzetberekening. Crowdfunding is een medium, en alle extensies van media versnellen een bestaand proces, in dit geval het financieren(McLuhan, 7). In dat opzicht is crowdfunding een vorm van hot media, alles wat de investeerder moet weten wordt uitgelegd en is te zien(McLuhan, 22). Op basis van de gegevens die de investeerder bij voorhand krijgt kan hij de beslissing maken of hij wil investeren of niet. Deze manier van financieren maakt het realiseren van een project een stuk minder zakelijk en veel meer levendig. De sign value stijgt, crowdfunding wordt een begrip dat niet te vergelijken is met iets anders. Het is uniek en nieuw in de markt. 

De derde en laatste stap in het onderzoek is een terugblik op de hypothese. Kleine projecten hebben een kans op groot succes. Als ik terugkijk op het onderzoek kan ik constateren dat sommige kleine projecten een grote kans hebben op succes. Crowdfunding versterkt het eros-gevoel van de investeerder. Hij/zij wil zich inzetten voor bijvoorbeeld cultuur of sport, doordat hij investeert op een simpele manier wordt zijn eros(verlangen) bevredigd. Maar zoals ik eerder al zei zullen investeerders eerder hun geld steken in een groter project, zodat ze er zelf ook nog iets aan kunnen verdienen. De hypothese wordt dus verworpen. Kleine projecten zullen bekendheid moeten creëren voordat ze investeerders kunnen werven. Het is mogelijk om een klein project van de grond te krijgen, het wordt alleen wel hard werken. 





Conclusie 
In mijn hypothese had ik al een redelijk goed idee van de werking van mijn mediaontwikkeling. Uiteindelijk heb ik een goed idee van de werking van de projecten. Voor mij was dat nog een vaag gebied. Ook kwam ik erachter dat crowdfunding al heel erg levendig is in de bedrijfswereld, maar niet in de culturele wereld. Crowdfunding is vooral voor de media-branche erg belangrijk. Wij, als CMD’ers, willen over het algemeen ondernemers worden. Als je op één gebied uitblinkt is het soms lastig om een investeerder te vinden voor je ideeën. Crowdfunding biedt een kans voor mensen zoals wij! 

Bronnen
Hoor- en werkcolleges van Cultuur & Media 





8. Boek: Understanding Media(media begrijpen) - McLuhan






woensdag 6 november 2013

Reflectie UNDO

Dit artikel was heel erg lang maar wel interessant om te lezen. Toch was het verhaal soms lastig om te begrijpen. Het eerste hoofdstuk ging vooral over de rellen rondom profeet Mohammed in een Deense krant. Het opmerkelijke aan deze rel is vooral dat de meeste islamieten de cartoons niet eens hebben gezien of gelezen. Media kopieert veel informatie van elkaar, daardoor worden de feiten omgedraaid en kloppen ze niet meer. De rellen spelen zich vooral af op het internet. Het is voor wetenschappers zelfs onmogelijk om zo'n hype in kaart te brengen.

In hoofdstuk twee leggen de schrijvers uit dat de nieuwe media een hele nieuwe en andere samenleving heeft opgebouwd. De krant is te vergelijken met een winkelcentrum, een samenhang van producten en reclame om ervoor te zorgen dat jij wat gaat kopen. Objectiviteit is een commercieel ideaal en niet zozeer een waarde voor goede journalistiek. Ik geloof dat dit niet klopt. Ik denk dat het juist andersom is, subjectiviteit is in mijn ogen juist de ideaal voor de commercie. Als de journalistiek subjectief zou zijn, wat het soms ook wel is, zouden we nooit de feiten van een gebeurtenis weten. De digitale mediacultuur creëert steeds meer keuzemogelijkheden. In deze maatschappij staan veranderingen centraal. Wij zijn er aan gewend om dingen terug te kunnen draaien. Het symbool voor dit tijdperk is dan ook de <undo>-knop.

Het derde en laatste hoofdstuk ging over het Web 2.0. Volgens de schrijvers zijn de mensen van onze generatie het er niet mee eens om hun hele privé-leven op straat te gooien, terwijl ze dit op een bepaalde manier toch doen. Het Web 2.0 is een liveweb, het is altijd aanwezig en staat bijna nooit uit. Het internet begint steeds meer een levend ding te worden. De waarheid is wordt ongeloofwaardig, maar nep is toch niet altijd genoeg.

dinsdag 5 november 2013

Reflectie Mens Als Machine

Het artikel Mens Als Machine was heel erg herkenbaar voor mij. Douglas Rushkoff gelooft dat wij de machines moeten besturen en niet andersom. Als wij de technologie op een slimme manier gebruiken kunnen wij de wereld verbeteren en voor vrijheid pleiten. Twitter is hiervoor het perfecte voorbeeld. Twitter wordt gebruikt om meningen en visies te geven op bepaalde onderwerpen, dit heeft ervoor gezorgt dat er een revolutie ontketend werd. Onderdrukte bevolking in bijvoorbeeld Egypte kregen via Twitter en andere social media door dat men in Europa vrijheid had. Dit zorgde voor een bijzonder grote revolutie die ontzettend veel verschillende landen bereikten. Twitter is het ideale voorbeeld voor vrijheid. Je kan posten wat je maar wilt, wanneer je maar wilt. 
Een tegenstander van Twitter als revolutie oorzaak is Gladwell. Volgens hem heeft Twitter geen sterke sociale relatie met de persoon die onderdrukt is. Op een "like"-knop drukken op Facebook maakt je nog geen activist. Hier heeft hij wel een goed punt vind ik. 
Rushkoff gaat hier tegenin. Volgens hem moeten wij de technologie besturen en de technologie niet ons. Volgens Rushkoff moeten we eerst de technologie onder de knie krijgen voor we het gaan gebruiken. Dan weet je meteen wat de effecten en gevolgen zijn van je acties. Rushkoff gaat nog verder. Sinds de overheid, onderzoeksbureau's en defensie technologie gingen gebruiken werd het langzaam toegankelijker voor de normale burger. Internet zorgt voor een mogelijkheid om met elkaar te communiceren op een peer-to-peer-manier. Volgens Rushkoff moeten alle oude patronen van de samenleving weg worden gegooid. De nieuwe wereld krijg ook nieuwe patronen. Rushkoff gelooft dat multinationals tegen het creëren van onderlinge relaties zijn, dat is hun taak. Hij pleit voor menselijk contact en het helpen van elkaar zonder het gebruik van andere instanties. De individuele invloed die we hebben is groot genoeg om iets te veranderen. 
Kortom, mensen maken de verandering zelf niet machines. 

Reflectie Chris Anderson

Het eerste hoofdstuk van Chris Anderson's boek Makers vond ik meteen al fijn om te lezen. Het verhaal was heel duidelijk en de kern was goed omschreven. 
Anderson begon met een verhaal over zijn opa Fred Hauser, een uitvinder. Hij had een goed idee(het maken van een automatische sproeier) en begon dit uit te werken tot een ontwerp. Dit werd door een groot bedrijf opgepakt en gefabriceerd onder de naam Moody Rainmaster in 1950. Hauser had een patent op het ontwerp tot 1970. Hierna werden Hauser's ontwerpen niet meer aangenomen en werd hij aan de kant gezet. Het bedrijf wilde van hem af en er zelf zoveel mogelijk geld uithalen. Na de dood van zijn opa ging Anderson door de ideeën van zijn opa heen. Volgens hem zijn die niet succesvol geworden omdat Hauser een uitvinder was en geen maker/ondernemer. Grootheden als Watt en Boulton waren op dat gebied wel succesvol, omdat ze volgens Anderson rijk waren en alles konden laten produceren. In dit tijdperk is het voor men veel makkelijker om een idee om te zetten tot product. Aangezien we veel digitale producten hebben is de stap tussen een uitvinder en een ondernemer zijn verkleind. Iedereen met een idee kan een product maken, ze hoeven het niet zelf te doen. Daar is tenslotte de computer voor. Op dit moment is het productproces heel anders. Het bedrijf Y Combinator leidt mensen op tot ondernemers en zoeken naar ideeën. Als die gevonden zijn worden de ondernemers ingezet en worden deze ideeën een succes. Een voorbeeld daarvan is Dropbox. Volgens Anderson zou zijn opa veel succesvoller zijn geweest als internet al eerder had bestaan(of als Hauser 100 jaar later had geleefd). 
Niet alleen het productproces werd anders. Ook de muziekindustrie maakte een verandering door. Individuele muzikanten begonnen zelf hun muziek te produceren, promoten en te verkopen. Dit zorgde uiteindelijk zelfs voor een samenwerking tussen een aantal bandjes, die samen een indierock label oprichtten genaamd Dischord. Anderson was op het juiste moment op de juiste plek. Toen hij bij een wetenschapsmagazine ging werken, zag hij met eigen ogen de "geboorte" van het internet. Anderson heeft van de digitale revolutie zijn carrière gemaakt en hierdoor realiseerde hij dat iedereen makers zijn. Deel je alles waar je van houdt met iedereen. Zorg ervoor dat je een inspiratiebron wordt en creëer misschien zelfs je eigen culturele stroming. Volgens Anderson versterken computers de potentie van de mens, het zorgt ervoor dat mensen beter in contact zijn met de buitenwereld. Ook heeft Anderson het tussendoor steeds over de strijd tussen anatoms(fysiek) en bits(digitaal). 

Uiteindelijk heeft Anderson het nog even over zijn opa. Als hij in onze eeuw had geleefd was hij waarschijnlijk heel succesvol geworden en had misschien zelfs een eigen webshop kunnen hebben met contacten over de hele wereld. Kortom, in dit tijdperk zijn de uitvinders ook de ondernemers. Mensen die een idee hebben en dit uit kunnen voeren, zouden de wereld kunnen beheersen. 

Reflectie Matt Mason

Het verhaal van Matt Mason ging over auteursrecht en piraterij.
Volgens Mason kan je piraterij bevechten maar heeft dit geen zin, aangezien het de vrijheid van meningsuiting schaadt. De reden dat mensen nu zoveel aan piraterij doen zorgt voor een samenlevingsverandering. Auteursrecht moet volgens Mason beschermd worden, het is beter voor ons.
Sinds het internet bestaat is er sprake van Copy Cats. Mensen die alles doen om goede ideeën te kopiëren en te verkopen. Volgens Mason is oorlog voeren niet de oplossing om dit tegen te gaan. De piraten zorgen niet voor problemen maar ook voor oplossingen. In mijn ogen zijn piraten juist goed voor de samenleving. Als men nooit ontdekt waar de de gaten zitten in de samenleving, kunnen deze ook nooit gevuld worden. Mason groeide in London op met muziek, hij was een goede leerling maar hij wilde toch het liefst van alles een piraat worden. Dit lukte ook. In Mason's ogen werkt een innoverende en experimentele aanpak voor piraten het beste. Zo test je de grenzen van de samenleving en ondervindt ontzettend veel. Vooral de Verenigde Staten waren gericht op piraterij, zij begonnen de Europese producten te kopiëren en te verkopen. Een voorbeeld daarvan is Hollywood. Een aantal New Yorkse filmproducenten zijn een piratenfilm community begonnen, ze maakten films en distribueren ze illegaal. Uiteindelijk zijn ze ontzettend succesvol geworden. Hierna geeft Mason nog een aantal voorbeelden die ik even wil laten voor wat het is.

Mason noemde tijdens zijn verhaal ook een aantal gewoontes van piraten:
1. Ze kijken naar gaten buiten de markt.
2. Ze creëren een platform.
3. Ze spelen in op hun publiek.

Deze drie gewoontes heb ik gebruikt voor mijn eigen piratenopdracht.
Mason had het ook nog over hoe je met piraten moet omgaan. Ook hier had hij een paar belangrijke punten.

How to compete with pirates?
1. Kopieer ze.
2. Laat ze jou kopiëren.
3. Als het gratis is, verkoop dan iets anders.

Reflectie Piratenactie

Tijdens een kort Facebook-bezoekje kwam ik langs een link van thefreethoughtproject.com. Hier stond een kort verhaaltje over een koppel dat verliefd werd en ging trouwen. Na een korte periode van vijf maanden werd er bij de vrouw borstkanker ontdekt. Haar man, een professioneel fotograaf, besloot dit slopende proces vast te leggen. De beelden zijn ontzettend indrukwekkend en verdrietig maar toch mooi. De reden dat ik deze piratenactie gekozen heb, is omdat ik dit een hele bijzondere vind voor mij persoonlijk. Ik ben al een aantal keren in contact gekomen met kanker. Een aantal dierbaren van mij hebben deze vreselijke ziekte niet overleefd. Aangezien ik de afgelopen jaren zo vaak mee heb gemaakt dat mensen hopeloos zijn als ze eenmaal weten dat een geliefde de strijd aan het verliezen is, vind ik dit een prachtig initiatief om er zo mee om te gaan. Het is werkelijk een hulde op iemand's leven.

Deze actie laat het slopingsproces van kanker tot in de detail zien. Ook al zijn het maar een aantal foto's, het verhaal daarvan is zeer aanwezig. De man die dit allemaal gefotografeerd heeft, is na de dood van zijn vrouw, een organisatie begonnen om vrouwen met borstkanker financieel te ondersteunen tijdens het proces.

Deze piratenactie kan in mijn ogen een reclame-advertentie worden. Aangezien dit verhaal visueel zo sterk is, is de kans groot dat deze fotoreeks ogen opent. Zelfs als ik nog niet in contact was gekomen met de ziekte zou deze fotoreeks mij echt hebben geraakt. Dit is een piratenactie die mensen aan het denken zet, ze shockeert en bewust maakt.

Jennifer - "I loved it all." 

http://thefreethoughtproject.com/guys-wife-cancer-unforgettable-3-photos-destroyed-me/

Boekreflectie Marshall McLuhan - Understanding Media

Het lezen van het boek Understanding Media was voor mij vrij heftig en indrukwekkend. McLuhan is in het Propedeuse-jaar al ontzettend vaak behandeld. Toch wilde ik altijd al wel eens een boek van hem lezen, om me meer te verdiepen in deze bekende theorie. Het boek is in twee delen verdeeld. Ik vond het heel opmerkelijk om te lezen dat elk hoofdstuk een kritisch stuk vooraf had, dit zorgt ervoor dat je met andere ogen naar de stof gaat kijken.

Het eerste gedeelte gaat vooral om de algemene theorieën van McLuhan er worden vooral veel termen uitgelicht. Het tweede gedeelte zijn vooral voorbeelden van verschillende mediaontwikkelingen en de gevolgen hiervan. Het viel me op dat McLuhan een heel duidelijk beeld had van de toekomst. Veel van zijn theorieën zijn waarheid geworden. Tijdens het lezen van het boek had ik soms moeite om er doorheen te komen. Er worden ontzettend veel termen en voorbeelden naar je hoofd gegooid en voor je dit verwerkt hebt, komen er weer andere theorieën om de hoek kijken. Het is lastige stof, maar toch zeer interessant. Jammer genoeg heb ik het boek in het Nederlands gelezen, daarin zie je de termen vertaald en soms zijn ze dan moeilijker te begrijpen. Engels is voor mij altijd iets sneller te begrijpen, de Nederlandse taal draait vaak om de kern heen. In het eerste gedeelte waren sommige onderwerpen interessanter dan anderen. Een van de dingen die mij bijgebleven is, is het verhaal van Narcissus. Ik herken heel veel van dit hoofdstuk terug in de mensheid. Mensen zijn in mijn ogen een stuk gevoellozer geworden sinds ze in het bezit zijn van smartphones. Een aantal medische onderzoekers waren er van overtuigd dat elke extensie van de mens voor autoamputatie(iets dat vanzelf zonder operatie tot stand komt) kan zorgen.

Zoals ik al eerder zei vond ik het tweede gedeelte makkelijker om te lezen. Veel van de voorbeelden waren bij een aantal andere vakken behandeld, echter is een volledig hoofdstuk over kleding onze huid-extentie toch veel uitgebreider. Het viel me op dat 98% van de uitspraken die McLuhan doet gebaseerd is op ondervindingen, meningen en onderzoek. Eigenlijk kan dus iedereen die goed om zich heen kijkt in de wereld zo'n visie op de toekomst hebben. In mijn ogen hoeft een socioloog niet zeer slim te zijn, hij/zij moet vooral veel observeren. De wereld om ons heen is nog lang niet klaar met evolueren, elke stap die je zet en elk gesprek dat je hebt, verandert iets om je heen. Misschien is het effect nog niet meteen te zien maar die onzichtbare verandering is zeer aanwezig.

maandag 4 november 2013

Reflectie hoor- en werkcollege week 8

De laatste hoorcollege van Cultuur en Media was een hele leuke en inspirerende. Allereerst begon Marie Meeusen een eigen piratenactie te vertellen. Marie werd benaderd om zes weken lang een online alterego op te zetten zonder eigen contacten te gebruiken. Dit was een wedstrijd georganiseerd door Hard//Hoofd en deden zes kunstenaars mee met onder andere Tinkebell. Marie heeft uiteindelijk gewonnen en dat vindt ik zeer terecht. De piratenactie is genaamd de Doos van Andreas. Ze schaduwde als de 37 jarige Ghostrider Andreas, die een drugverleden had. Ze benaderde vrouwen en begon met het de chatten, ze wilde testen of mensen door hadden dat ze een vrouw was. Merendeel had dit niet door en wilde zelfs afspreken. Binnen no time had "Andreas" vele vrienden die niet geen idee hadden wie Andreas eigenlijk was. Hiermee kan je al aantonen dat men zomaar mensen op Facebook accepteert zonder te weten wie het zijn. Stukje bij beetje liet ze stukjes van haar identiteit zien en nog steeds wist men niet dat ze in werkelijkheid een vrouw was. Het grappigste vond ik dat ze zichzelf helemaal heeft geïdentificeerd maar hier nauwelijks reactie op kreeg. Hier had Marie zelf een goede beredenering voor: "People don't want to hear the truth because they don't want their illusions destroyed." Dit is een quote van Friedrich Nietschze. Eigenlijk zegt dit alles over de digitale mens. Een utopie wordt gecreëerd door internet. De waarheid vinden we niet meer relevant. De reden dat Marie zo succesvol was is omdat ze vooral heel veel gedrag spiegelde van mensen, zodat ze het idee hadden dat ze hetzelfde praatte en deed. Met deze piratenopdracht kan je goed zien dat men alles geloven wat ze willen geloven.

De tweede en laatste spreker was Niels van de DoeTank. De DoeTank is een stichting die etnisch wil profileren. De focus van deze piratenactie ligt op de discriminatie van migranten jongeren op de politie. Het filmpje dat werd afgespeeld liet zien dat veel donkere, migranten jongeren aan werden gesproken op hun gedrag ook al was dit redelijk tot zeer normaal. In het filmpje kwam naar voren dat blanke jongeren veel minder op de vingers worden getikt door de politie. In dat opzicht discrimineren ze wel degelijk. Toch had ik mijn vraagtekens bij het filmpje. Ten eerste zijn ze maar drie dagen de straat op gegaan met een camera en ten tweede heb ik het idee dat sommige belangrijke reacties uit het filmpje waren geknipt. Alhoewel deze piratenactie inspirerend voor mij was, zijn er redelijk wat kanttekeningen te plaatsen.

Reflectie hoor- en werkcollege week 7

Deze week waren weer een aantal piraten aan het woord. De eerste spreker was Eddy Boom. Een oud CMD-er die vooral inspiratie en tips wilde geven. Hij heeft met een oud-klasgenootje een bedrijf opgericht genaamd Dr. Woe?. Dit bedrijf is een adviesbureau voor mensen/bedrijven die een bijzonder en authentiek verhaal wil vertellen via een digitaal product. Wat maakt dit bedrijf nou zo bijzonder? Als het ware kiezen de ondernemers zelf uit voor wie ze ontwerpen en soms weigeren ze zelfs mensen. Een unieke belevenis staat centraal in hun bedrijfsvisie. Meerdere digitale producten zouden zoals Disneyworld moeten zijn. Deze creëert een bijzondere en leuke beleving voor mensen die de realiteit willen ontsnappen en in een utopie willen leven. Een voorbeeld dat werd genoemd is koffie. De beleving van het koffie drinken is zo geëvolueerd dat het een speciaal moment van de dag wordt, koffie is ook steeds duurder geworden. Authensiteit staat daarom ook hoog in Boom's vaandel, dit vertelt namelijk een echt verhaal. Voordat een opdracht wordt aangenomen moet er een goed verhaal worden uiteengezet door de opdrachtgever. Hierna kan Boom met zijn partner een oplossing bedenken of een advies geven. Ze gaan vooral veel op gevoel af. Dit klinkt niet echt als een goed verdienmodel maar dit zorgt wel voor een heel bijzonder bedrijf, die werkt met echte bijzondere verhalen.

De tweede spreker van de dag was Wilfried Houjebek. Hij vertelde een bijzonder vaag verhaal over van alles en nog wat. Eerlijk gezegd heb ik hier vrij weinig bruikbare informatie of inspiratie uit kunnen halen. Ik denk dat deze spreker weinig heeft toegevoegd aan het hoorcollege. Het enige wat ik uit het verhaal kon halen was dat onze vrijheden niet vanzelfsprekend zijn maar dat dit wel vaak zo voelt. Hier kan ik me wel in vinden. Veel dingen die wij kunnen doen in Nederland zijn in het buitenland verboden zoals het huwen van homo's en lesbiennes.

Reflectie hoor- en werkcollege week 6

De allereerste piraat die aan het woord was, was niemand minder dan Michiel Schwarz. We hadden eerder al een interview met hem gelezen, dit was op sommige gebieden nogal vaag. Ik hoopte erg op verduidelijking en uitleg over het begrip sustainisme. Dit gebeurde tot mijn verbazing niet. Michiel Schwarz vond ik een snelle spreker, iets te snel soms. Ook vond ik het apart dat hij zelf eigenlijk nog geen idee had wat "sustainisme" inhoudt. We moeten het zelf een invulling geven, beweerde hij. Maar dit is makkelijker gezegd dan gedaan. Als je een nieuw woord bedenkt, zorg er dan voor dat je zelf weet wat het inhoudt. Wel ben ik het met hem eens dat een 'leeg' woord voor discussie zorgt, dit was ook één van de uitgangspunten van zijn boek. Volgens Schwarz is het sustainisme definitie van een cultuuromslag. De waarde van de wereld verandert of is zelfs al veranderd. Zodra een tijdperk is benoemd is hij afgelopen. Volgens Schwarz heeft het sustainisme vier waarden: verbondenheid, lokaliteit, relaties en proportionaliteit. Het ontwerpen van de wereld kan veel teweegbrengen. Wij zijn eigenlijk de 'change-makers' van de toekomst. Zoals Lincoln zei: "The best way to predict the future is to create it."Ik heb het hier helemaal mee eens. Ik denk dat wij als CMD-ers veel kunnen veranderen en verbeteren aan de wereld.

De tweede piraat van het hoorcollege was Tinkebell, zij is kunstenares. Voor dit hoorcollege had ik nog nooit van haar gehoord. Zij heeft in mijn ogen een perfecte piratenopdracht uitgevoerd. Het mooie vond ik aan haar verhaal, dat ze zelf nooit had gedacht dat een actie zoals die van haar zo veel aandacht kan trekken. De actie verliep als volgt. Op YouTube had Tinkebell een aantal filmpjes gevonden van hamsters in hamsterballen. Ze heeft vele filmpjes verzameld en dit fenomeen uit zijn context getrokken en uitvergroot. Dit heb ik ook geprobeerd te doen met mijn eigen piratenopdracht. Ze had 100 hamsters in 100 hamsterballen gestopt en ze in een typische YouTube-woonkamer gezet. Ze wilde mensen bewuster maken van stom gedrag, eigenlijk werd er een spiegel voorgehouden. Na een bezoek bij DWDD, een inval van de politie en verschillende boze hamsterverzamelaars was Tinkebell de piraat van Nederland. Ze werd dierenmishandelaar genoemd, moest in de rechtzaal verschijnen zonder dat ze enig benul had waarom men hier zo heftig op reageerde. 2 jaar na dato is de rechtzaak tegen haar nog steeds aan de gang. Heeft deze piratenopdracht opschudding veroorzaakt? Zeker weten. Een geslaagde piratenopdracht, kan ik wel zeggen!

Reflectie hoor- en werkcollege week 5

Deze week was het laatste hoorcollege van Theo Ploeg. Dit hoorcollege ging vooral over de piratenopdracht en een klein deel over de individuele opdracht. Een aantal namen van piraten en andere sociologen werden genoemd, onder anderen Matt Mason. Hij was van mening dat een piraat de grenzen van de samenleving/het systeem opzoekt. Een piraat is iemand die een voorloper is op de toekomst. De industriële revolutie veranderde het denken van de mens met gevolg dat de mens zich vervreemde van de werkelijkheid.
Fichte kan je eigenlijk als eerste 'piraat' noemen. Hij pleitte er namelijk voor dat God niet bestond. Tijdens de Salon des Refusés werd de kunst ethisch bepaalt, dit zorgde voor een nieuw en generiek beeld van kunst. Duchamp was ook een onderdeel van het bepalen van nieuwe waarden in de kunst. Hij wilde rare kunst laten zien en de wereld een spiegel voorhouden. Ook bij de avant-garde werden nieuwe waarden bepaalt op een extremistische manier. In mijn ogen is dit piraterij die de wereld heeft verbeterd en vernieuwd. Net zoals het cabaret van Voltaire, het breken van radicale regels en het wegduwen van grenzen, zorgde dit voor meer openheid en nieuwe visies. Ook eind jaren '50(de situationisten) begon er een afwijking van de standaard te ontstaan, de jeugd ging zich opzetten tegen het gezag alias de overheid. Een belangrijke kunstenaar in deze periode was Andy Warhol, hij omarmde de consumptiecultuur en vierde dit.
Een situationistisch model is bijvoorbeeld dérive. Door middel van The Naked City(het naakt rondlopen in de stad) wordt de ervaring van het lopen door de stad anders en kijk je anders tegen dingen aan.
Een ander situationistisch model is detournement. Dit houdt in dat de symbolen van het heersend systeem ergens anders mee wordt gecombineerd. De waarde hiervan is daarna het tegenovergestelde.
Tijdens het hoorcollege werd ook repressieve tolerantie besproken. Dit houdt in dat een iconisch symbool zich afzet tegen de heersende orde terwijl dit nog steeds de heersende orde is. Het systeem wordt door piraten echt op de proef gesteld en grenzen worden opgezocht. In ons eigen piratenopdracht zouden wij dit ook moeten doen om een standpunt te kunnen verdedigen. Zoals Adbusters, kan je bijvoorbeeld het systeem uitlachen door middel van visuele beelden. Zo worden mensen bewust gemaakt van de apartheid van het systeem. Na al deze piratenacties zijn er toch nog veel mensen die onderdanig zijn naar mensen met uniformen(politie, artsen en brandweer).

Volgens Matt Mason zijn er meerdere vormen van piraterij. Onbewuste illegale piraterij, onbewuste legale piraterij, bewuste illegale piraterij en bewuste legale piraterij. Het beste is eigenlijk een balans tussen deze vier.

vrijdag 1 november 2013

Reflectie eigen piratenopdracht

De grote piratenopdracht:

Een groep van vier mensen met vele ideeën, visies en achtergronden die samen één piratenopdracht moeten bedenken en uitvoeren. Dat was een hele klus. Na ongeveer elke week veranderd te zijn van idee, zijn we uiteindelijk op het idee gekomen een irritatie aan de kaak te stellen. Mensen die met het openbaar vervoer reizen zijn al bekend met dit fenomeen: asociaal luidruchtig bellen in het openbaar. Mensen die een vergadering hebben, studenten met een belangrijke opdracht of gewoon moeder en dochter die koetjes en kalfjes met elkaar uitwisselen. Er zijn zo veel verschillende soorten gesprekken die men voert in het openbaar (vervoer), sommige zijn interessant andere totaal oninteressant. Toch hebben die gesprekken wat met elkaar gemeen. Men deelt zijn privé-leven met totale vreemden. Na een tijdje na te hebben gedacht over de aanpak, zijn we op het idee gekomen om deze irritatie te filmen met een verborgen camera. Aangezien een boodschap moeilijk over te brengen is als mensen de druk voelen van gefilmd te worden, hebben we dit stiekem gedaan om de échte reacties zo goed mogelijk vast te leggen. 
De filmpjes in het document laten onze bevindingen simpel en duidelijk zien. 

Trailer 

Rauw materiaal