Dit artikel was heel erg lang maar wel interessant om te lezen. Toch was het verhaal soms lastig om te begrijpen. Het eerste hoofdstuk ging vooral over de rellen rondom profeet Mohammed in een Deense krant. Het opmerkelijke aan deze rel is vooral dat de meeste islamieten de cartoons niet eens hebben gezien of gelezen. Media kopieert veel informatie van elkaar, daardoor worden de feiten omgedraaid en kloppen ze niet meer. De rellen spelen zich vooral af op het internet. Het is voor wetenschappers zelfs onmogelijk om zo'n hype in kaart te brengen.
In hoofdstuk twee leggen de schrijvers uit dat de nieuwe media een hele nieuwe en andere samenleving heeft opgebouwd. De krant is te vergelijken met een winkelcentrum, een samenhang van producten en reclame om ervoor te zorgen dat jij wat gaat kopen. Objectiviteit is een commercieel ideaal en niet zozeer een waarde voor goede journalistiek. Ik geloof dat dit niet klopt. Ik denk dat het juist andersom is, subjectiviteit is in mijn ogen juist de ideaal voor de commercie. Als de journalistiek subjectief zou zijn, wat het soms ook wel is, zouden we nooit de feiten van een gebeurtenis weten. De digitale mediacultuur creëert steeds meer keuzemogelijkheden. In deze maatschappij staan veranderingen centraal. Wij zijn er aan gewend om dingen terug te kunnen draaien. Het symbool voor dit tijdperk is dan ook de <undo>-knop.
Het derde en laatste hoofdstuk ging over het Web 2.0. Volgens de schrijvers zijn de mensen van onze generatie het er niet mee eens om hun hele privé-leven op straat te gooien, terwijl ze dit op een bepaalde manier toch doen. Het Web 2.0 is een liveweb, het is altijd aanwezig en staat bijna nooit uit. Het internet begint steeds meer een levend ding te worden. De waarheid is wordt ongeloofwaardig, maar nep is toch niet altijd genoeg.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten